[ كتاب الظهار ] فصل اوّل صيغهء ظهار صيغهء ظهار عبارت است از قول زوج : « أنت علىّ كظهر امّي » ، يا « هذه منّي الخ » و آن چه مؤدّى معناى آن باشد . فروض تحقّق و عدم تحقّق ظهار و اظهر تحقّق ظهار ، به تشبيه به سائر محارم مثل عمّه و اخت است . و در تشبيه به محارم ابديّه به سبب مصاهرت ، وجهى براى انعقاد ظهار است ؛ بلكه به سبب رضاع هم انعقاد ، متّجه و موافق احتياط است . و در تشبيه به اجزاء بدن محارم مثل شَعر و يد اقرب انعقاد است . و اگر بگويد : « أنت علىّ كامّى » يا « مثل امّي » يا سائر محارم ، به قصد ظهار ، اظهر انعقاد است . و اگر بعض اجزاء زوجه [ را ] به امّ يا به ظهر او تشبيه كرد ، در انعقاد ظهارِ مقصود ، تأمّل است و مورد احتياط است . و همچنين تشبيه بعض به بعض ، مثل : « يدكِ كيَدِ امّي » ، يا « كظهر امّي » . و اظهر عدم انعقاد ظهار است در تشبيه به محرّمات غير ابديّه به سبب مصاهرت ، مثل : اخت زوجه و عمّه و خالهء زوجه . و تشبيه به رجالِ اقارب ، اثرى ندارد ؛ و همچنين ايقاع ظهار از زوجه اثرى ندارد . اعتبار حضور دو شاهد عادل معتبر است در وقوع ظهار : « حضور دو شاهد عادل » كه صيغهء ظهار را سماع نمايند . و واقع نمىشود ظهار در يمين به اين كه بگويد : « إن فعلت ذلك أو تركته ، فانت علىّ كظهر امّي » ، چه متعلَّق به زوج نمايد يا زوجه .